Ik vind dit tot nu toe het lastigste ding... bibliotheekcatalogi en mijn ervaringen... Natuurlijk, zowel Aquabrowser en Worldcat zitten ingenieus in elkaar. En in de achtergrondartikelen lees ik ook dat er m.n. aan Worldcat continu verbeteringen worden aangebracht. Mooi. Maar een eerste struikelblok is de gebruiksvriendelijkheid. Over de Aquabrowser heb ik meer klachten gehoord dan positieve punten tot nu toe. En wat betreft Worldcat... het spreekt mij niet echt aan. Waarschijnlijk komt dat omdat ik geen bibliotheekachtergrond heb. Er dringt zich een andere vraag op die ik eigenlijk belangrijker vind dan mijn oordeel over deze twee sociale catalogi: waarvoor gebruik ik die bibliotheekcatalogus eigenlijk? Voor mij is de bibliotheekcatalogus eigenlijk de laatste stap als ik naar specifieke informatie op zoek ben. Wel een belangrijke stap, want hij gaat me vertellen of ik wel of niet (snel) op de goedkoopste manier bij de informatie kan komen die ik op dat moment zoek. Ik zal het even uitleggen: ik wil iets weten over een onderwerp. Ik ga eerst via iGoogle zoeken wat ik over het onderwerp kan vinden. Ik zoek eerst naar sites, NL-sites, later ook anderstaligen, afhankelijk van de grootte van mijn infobehoefte. Via de iGoogle zoekresultaten kom ik ook tot titels van media die ik zou kunnen aanschaffen. Als bibliotheeklid wil ik dan weten of mijn bibliotheek ze heeft. Maar eerst raadpleeg ik nog een of meerdere online boekwinkels om te kijken wat voor een titels zij over het onderwerp verkopen of verkocht hebben. Met het scherm van mijn zoekresultaten in bij bol.com nog open, open ik een nieuw tabblad in de browser en zoek toegang tot de bibliotheekcatalogus. Hier zal blijken of ik de door mij inmiddels gezochte materialen kan lenen, of dat ik ze - als de nood erg hoog is en de prijs valt me mee - werkelijk ga aanschaffen. Zo ga ik dus, als klant, met de bibliotheekcatalogus om; als voorportaal naar het reserveren van titels.
Mijn voorbeeld gaat natuurlijk over het zoeken van een titel in het informatieve aanbod. Maar eigenlijk geldt hetzelfde als ik op zoek ben naar een roman, of een DVD.
Waar het me om gaat is dat ik me er als bibliotheeklid bewust van ben dat de bibliotheekcollectie altijd beperkter is dan het totale aanbod dat (in de wereld) beschikbaar is en dat ik daarom liever eerst zo breed mogelijk zoek, om vervolgens te kijken of ik de gewenste media dicht bij huis en gratis of tegen geringe kosten kan verkrijgen.
Ik realiseer me dat mensen allemaal anders zijn en dat misschien niet iedereen het nodig vind om zo breed te zoeken als ik dat doe. Ook denk ik dat er nog steeds een groot deel van de bibliotheekleden nog niet zo makkelijk hun weg vinden op internet als ik dat doe. Het lijkt me interessant te onderzoeken of de wijze waarop verschillende doelgroepen al dan niet gebruikmaken van de bibliotheekcatalogus te koppelen is aan generaties/leeftijdscategorieën. Ik denk dat de uitkomsten voorspelbaar zijn en ik verwijs in het verlengde van mijn gedachte graag naar wat Jan Klerk een paar jaar geleden al schreef in de paragraaf Toekomst van zijn artikel Is er nog toekomst voor de catalogus 2.0?: "De grote uitdaging voor bibliotheken is om in de toekomst het ontsluiten van kennis en informatie zo dicht mogelijk op het zoekproces van gebruikers te organiseren. In die sfeer gaat een catalogus meer als een aan de zoekmachine gekoppeld interactief internetfilter functioneren dat je vlak achter de zoekvraag plaatst. De zoeker zou in dat geval al in een vroeg stadium van zijn zoekproces met relevante uit de bibliotheekomgeving gegenereerde resultaten en aanbevelingen geconfronteerd worden. Die resultaten leiden dan ook nog eens via een paar muisklikken tot beschikbaarstelling via mediawinkel of bibliotheek."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten